การทำดีในวันนี้ได้ชื่อว่าสร้างอดีตให้ดี และสร้างอนาคนให้งามเป็นที่บันเทิงใจเมื่อนึกถึง อันนี้เป็นความสุขที่หาได้ไม่ยาก แต่คนส่วนมากก็หาไม่พบ เพราะมัวเก็บเอาอดีตและไขว่คว้าอนาคตมาให้ใจวุ่นวายเล่นเรื่อยๆ บุคคลผู้พยายามทำปัจจุบันให้ดีที่สุดชื่อว่าสร้างทางชีวิตอันราบรื่นของตนไว้ภายหน้านั่นเอง (จากหนังสือแสงเทียนของอ.วศิน อินทสระ)

ถ้าอยากรู้ว่า 1 ปีมีค่าพียงใดให้ถามนักเรียนที่สอบไล่ตก

ถ้าอยากรู้ว่าเวลา 1 เดือนมีค่าเพียงใดให้ถามมารดาที่ต้องคลอดบุตรก่อนกำหนด

ถ้าอยากรู้ว่า 1 สัปดาห์มีค่าเพียงใดให้ถามบรรณาธิกาหนังสือรายสัปดาห์

ถ้าอยากรู้ว่า 1 ชั่วโมงมีค่าเพียงใดให้ถามคู่รักที่ต้องรอเวลาจพบกัน

ถ้าอยากรู้เวลา 1 นาที มีค่าเพียงใดให้ถามคนที่พลาดรถไฟ รถประจำทางหรือเครื่องบิน

ถ้าอยากรู้ว่าเวลา 1 วินาทีมีค่าเพียงใดให้ถามคนที่รอดจากอุบัติเเหตุอย่างหวุดหวิด

ถ้าอยากรู้เวลาใดเสี้ยววินาทีมีค่าเพียงใดให้ถามนักกีฬาโอลิมปิคที่ได้เหรียญเงิน

เวลาไม่เคยรอใคร เราใครใช้ทุกขณะอันมีค่ายิ่งให้ดีที่สุด   จงแบ่งปันเวลาให้กับใครบางคนที่เป็นคนพิเศษที่เรารัก  

ถ้าทุกคนไม่เป็นอยู่เกินโลกจะไม่ขาดแคลน ถ้าคนต้องการเกินโลกจะขาดแคลน ทรัพยากรของโลกจะไม่พอ มันเป็นเรื่องแปลกคนยิ่งสนใจธรรมะ ธรรมะยิ่งมีมากขึ้น คนที่สนใจธรรมะเข้าถึงธรรมะแล้ววัตถุต้องการน้อย ไม่มีปัญหาความขาดแคลน ตรงกันข้ามคนที่ไม่สนใจธรรมะ ธรรมะก็ไม่มีและถ้าสนใจวัตถุ วัตถุกลับขาดแคลน คนสนใจทรัพย์ภายนอกมาก ก็จะมีปัญหาและทรัพย์ภายในยิ่งไม่มี นี่คือความต่างกันระหว่างอริยทรัพย์กับทรัพย์ธรรมดา (พระครูปลัดศีลวัฒน์)